AKADEMIA PODSTAW

KLUB SZWADRONU

W klubie Szwadronu, skupiamy się na sztukach walki, ale w wyjątkowej atmosferze, obcując z końmi nie tylko jako jeźdźcy, ale jako przyjaciele, członkowie stada lub po prostu spadkobiercy i miłośnicy Tradycji Rzczypospolitej związanej z ,,Szablą i Koniem”

Sztuki Walki są bazą myśli szkoleniowej Akademii, gdyż dzięki nim człowiek nabiera odpowiedniej siły psychofizycznej odczuwalnej nie tylko wizualnie-fizycznie, ale także mentalnie duchowo i energetycznie co sprawia że dla konia stajemy się doskonałym PRZEWODNIKIEM, a później przyjacielem. To jacy jesteśmy w stajni i na macie przekłada się na to jacy jesteśmy w życiu codziennym. Dlatego pokazujemy jak być dobrym Przewodnikiem, Przyjacielem i Wojownikiem na treningu i poza nim.

Koń z 50 metrów wyczuwa bicie naszego serca, konia nie oszukamy jest jak wariograf mierzący nasze tętno. Pozwala nam szczerze spojrzeć w siebie, skonfrontować się z Cieniem oraz zintegrować obie strony naszego Ja w harmonii przeciwieństw. Warsztat diagnostyczny Horse Assisted Education, w którym Konie są naszymi trenerami pomaga spojrzeć z obiektywnej perspektywy na to kim jesteśmy.

KONIE i SZTUKI PIĘKNE / WALKI są ze sobą nie rozłącznie związane jak Kossak, Konie, Szable i muzyka Chopina.

Szczere Wyrażenie Siebie

W Akademii Podstaw sztuki walki nie służą jedynie pokonaniu przeciwnika.
Ich prawdziwym celem jest poznanie samego siebie.

Każdy kadet rozpoczyna drogę od fundamentów — poznaje tradycyjne systemy walki: Karate, Ju Jitsu, BJJ, Boks, Zapasy, Muay Thai i inne szkoły wypracowane przez pokolenia wojowników. Lecz celem nie jest kopiowanie cudzej formy. Celem jest odnalezienie własnej.

Tak jak Muhammad Ali tańczył w ringu niczym poeta burzy, a Bruce Lee stworzył styl będący odbiciem jego ducha — tak samo kadet ma odkryć rytm zapisany we własnym ciele.

Polskie Ju Jitsu to droga świadomego rozwoju wojownika.
Nie zamyka człowieka w jednej formule.
Pozwala budować indywidualny styl walki oparty na charakterze, temperamencie, psychice i naturalnych predyspozycjach.

Jeden odnajdzie swoją siłę w szybkości.
Drugi w precyzji.
Inny w nieustępliwości, dynamice lub spokoju.

Dlatego po opanowaniu podstaw wielu systemów kadet rozpoczyna najważniejszy etap — tworzenie własnej drogi walki. Wybiera techniki, ruchy i strategie najbardziej zgodne z jego naturą. Odkrywa swoją „najsilniejszą broń” — element ciała i styl działania, który stanie się fundamentem treningu na całe życie.

Walka przestaje być wtedy chaosem technik.
Staje się językiem charakteru.

Ruch ujawnia osobowość.
Postawa zdradza ducha.
Styl walki staje się podpisem człowieka.

To nie jest nauka bycia kopią mistrza.
To droga do stania się sobą.

Prawdziwa Sztuka

Bruce Lee szukał sposobu na „szczere wyrażenie siebie”, rozumiał, że prawdziwa sztuka walki nie kończy się na technice. Ona przenika sposób chodzenia, mówienia, pisania, a nawet stawiania pędzla na papierze.

Twórca współczesnego Karate, Gichin Funakoshi, podpisywał swoją poezję i kaligrafię mianem „Shōtō”. Oznaczało ono „szum sosny na wietrze”. Był to jego artystyczny pseudonim — obraz człowieka spokojnego, lecz nieugiętego, zakorzenionego niczym drzewo i poruszającego się zgodnie z rytmem natury.

Gdy jego uczniowie otworzyli pierwszą szkołę, nazwali ją „Shōtōkan” — „Dom Shōtō”.
Nie była to jedynie nazwa dojo.
Było to przedłużenie ducha mistrza.

Kaligrafia Funakoshiego wyglądała tak jak jego Karate.
Prosta, czysta, stanowcza. Ruch pędzla był tożsamy z ruchem pięści.

Jego charakter, pismo i ruch były jednym organizmem.

W Akademii Podstaw wierzymy właśnie w taką drogę rozwoju.
Sztuka walki nie może być maską narzuconą człowiekowi z zewnątrz. Musi stać się odbiciem jego wnętrza. Dlatego kadet nie tylko uczy się technik — uczy się rozumieć własny temperament, emocje, rytm i naturę ruchu.

Z czasem ciało zaczyna mówić prawdę o człowieku.

Jedni walczą jak burza.
Inni jak rzeka.
Jeszcze inni jak spokojny las, który ugina się pod wiatrem, lecz nigdy nie pęka.

Wtedy walka przestaje być sportem.
Staje się sztuką charakteru.

Ju-Jitsu

Podobno Ju-Jitsu to najstarszy korzeń sięgający 772 r. p.n.e. z którego przez wieki wyrastały kolejne systemy takie jak: judo, karate, aikido, a współcześnie również wiele metod samoobrony i sportów kontaktowych. Nazywane było „łagodną sztuką”, ponieważ nie opiera się wyłącznie na brutalnej sile, lecz na inteligencji ruchu, równowadze, czasie reakcji i umiejętności wykorzystania energii przeciwnika przeciwko niemu samemu.

To właśnie dlatego Ju-Jitsu od setek lat uchodzi za „matkę japońskich sztuk walki”.

W jego strukturze odnaleźć można:

• rzuty i obalenia znane z judo,
• uderzenia i kopnięcia rozwijane później przez karate,
• dźwignie i kontrolę charakterystyczną dla aikido i BJJ,
• pracę dystansu obecną w kung-fu,
• dynamikę i skuteczność walki stójkowej znaną z Muay Thai.

Ju-Jitsu nigdy nie było zamkniętym systemem.
Było sztuką adaptacji. Żywą metodą przetrwania i rozwoju.

Prawdopodobnie pierwsza sztuka walki w Polsce

Mało kto dziś o tym pamięta, lecz Ju-Jitsu było najprawdopodobniej pierwszą dalekowschodnią sztuką walki obecną w Polsce. Już około roku 1908 pojawiało się w wojsku, formacjach mundurowych i środowiskach szkoleniowych jako nowoczesny system walki wręcz oraz treningu charakteru.

Zanim Polska poznała karate, kickboxing czy brazylijskie jiu-jitsu — istniało już Ju-Jitsu.

To ono otworzyło drzwi do świata sztuk walki nad Wisłą.
To ono stało się fundamentem późniejszych szkół i kierunków.

Dlatego dziś świadomie wracamy do źródła.

„Polskie Ju-Jitsu”

Pół żartem, pół serio nazywamy naszą metodę treningową „Polskim Ju-Jitsu”. Nie dlatego, że tworzymy nową sztukę walki. Nie dlatego, że chcemy konkurować z istniejącymi systemami. I nie dlatego, że uważamy się za odkrywców czegoś przełomowego. Robimy to wyłącznie po to, by zwrócić uwagę, że nasza droga jest nieco inna niż typowy trening MMA. Wierzymy, że prawdziwy wojownik nie zamyka się w jednej formule. Świat się zmienia. Człowiek się zmienia. Metody treningowe również muszą ewoluować. Dlatego czerpiemy z wielu źródeł, zachowując szacunek dla tradycji i mistrzów każdej dyscypliny.

Trenujemy między innymi:

WALKA WRĘCZ

• Brazilian Jiu-Jitsu
• Karate
• Muay Thai
• Kung-Fu
• Judo
• Boks
• Combat 56

BIAŁA BROŃ

• Szabla / Palcat / Pałka teleskopowa
• Lanca
• Łuk
• Nóż

Sztuki walki są zbyt piękne, by ograniczać się wyłącznie do jednej. Każda rozwija inne cechy. Ju-Jitsu — nie było zamkniętym zbiorem technik, lecz praktyczną sztuką korzystania z tego, co skuteczne. My również szukamy tego, co wartościowe. Nie kolekcjonujemy stylów. Kolekcjonujemy doświadczenia. Nie interesują nas wojny między szkołami. Interesuje nas rozwój człowieka. Bo ostatecznie nie chodzi o to, jakiej sztuki walki się uczysz. Chodzi o to, kim stajesz się dzięki treningowi.

Łagodna sztuka. Twardy charakter.

Polskie Ju-Jitsu nie jest szkołą agresji.
To szkoła świadomości.

Uczymy:

• jak zachować spokój pod presją,
• jak chronić siebie i innych,
• jak budować dyscyplinę,
• jak rozwijać ciało bez niszczenia ducha.

Bo największą siłą wojownika nie jest gniew.
Lecz opanowanie.

W Ju-Jitsu dziecko może trenować obok dorosłego. Kobieta obok mężczyzny. Początkujący obok zaawansowanego. Nie liczy się wyłącznie siła fizyczna — liczy się inteligencja ruchu, charakter i wytrwałość.

Tradycja i nowoczesność

Szanujemy dawne szkoły i klasyczne systemy.
Ale nie żyjemy w Japonii XVII wieku.

Żyjemy w Polsce XXI wieku.

Dlatego tworzymy Polskie Ju-Jitsu — drogę, która łączy rycerskiego ducha dawnych wojowników z nowoczesnym rozumieniem treningu, psychologii sportu i realnej samoobrony.

Nie kopiujemy ślepo.
Nie udajemy Japonii.
Budujemy własną kulturę walki — opartą na szacunku, skuteczności i rozwoju człowieka.

Bo sztuka walki powinna żyć.
A nie być muzeum ruchów.